first impression

Liefste dagboek,
Ik ben goed aangekomen gisteren. Vliegen is eigenlijk veel beter dan met de auto rijden. Het gaat vooruit, je kan naar een filmpje kijken (heb zo toch Slumdog Millionair kunnen zien nog, en daarna nog naar Australia gekeken), goede remmen, trekt goed op, eten en drank in overvloed, wat wil een mens nog meer.
Bij het uitstappen moesten we langs zo'n trap dat we rechtstreeks op de terremak kwamen met zo'n 100m verder opstijgende vliegtuigen. Daarna in een busje naar de douane en vlotjes het land binnen. Op het busje wilde ik recht staan voor een oud vrouwtje, maar ze wilde niet op mijn plaats gaan zitten. Maar ze is dan wel op de plaats van de Indiër naast mij gaan zitten.
Het was er middernacht, maar nog altijd 30 graden.

In de taxi niet zo veel kunnen zien van de stad nog. Het is wel zo dat hij per drie auto's die hij voorbij reed minstens naar één toeterde. Zonder dat er echt een reden voor was.
De hotelkamer heeft zo'n ding aan het plafond draaien, ik heb het de ganse nacht aangelaten, aangezien het geluid toch overeen kwam met het vliegtuig niet veel problemen mee gehad.
De volgende morgen kwam ik wakker met de dierlijke geluiden en dacht ik even aan de rand van de jungle te slapen of zo, maar op de achtergrond toch de toeters terug te horen.

Deze morgen terug een andere taxi genomen naar Thapar House (foto op facebook al gezet een eindje geleden). Nog minder gezien van de stad want ik moest gans de tijd met een gebogen hoofd zitten om in de taxi te zitten, en dan nog telkens mijn hoofd gestoten tijdens de vele putten.
Tijdens de rit hoopte ik echt dat ik aan de juiste kant van de straat zou afgezet worden, want oversteken is geen vanzelfsprekendheid. Tevergeefs, dus dan in een loopje over gestoken.

Ondertussen zal mijn werkdag goed en wel beginnen, dus ik zal jullie dan maar laten.

zonnige groetjes uit Mumbai,
Wino