maandag 16 februari 2009

geen reden tot paniek

Geen reden tot paniek. Of toch wel even? Een kleine onduidelijkheid over de duur die er was voor de aanvraag van een visum net voor het weekend. Sommigen vertelden mij dat het kon zijn dat het tot drie weken kan duren vooral je visum in orde is. En ik vertrek al binnen twee weken ...
Dus zelfs diegene die geen rekenwonder zijn zouden zelfs al licht paniekeren. Maar ja, niet iedereen is Wino natuurlijk :)
Maar met het smarties congres voor de deur kon ik al snel mijn aandacht even afleiden en mij in Mechelen wel even bezig houden. Moe maar voldaan ging ik de zondagavond toch ietsje zenuwachtig tijdig gaan slapen om de trein richting Brussel-Zuid te nemen. (Onderweg kwam ik ook tot de veronderstelling dat ik de zaterdag enkele buitenlanders, in eigen volle overtuiging, verteld dat midi en centraal hetzelfde waren. Sorry hiervoor. Niet dat ze dit zullen lezen, maar het is toch goed voor mijn eigen gemoedsrust.)

In Brussel aangekomen toch nog even een opwelling om de 4 km te voet af te leggen naar de Indische ambassade. Ik had uiteindelijk al beter moeten weten. Hoewel ik de juiste richting uit te gaan heb ik dan toch maar een taxi tegen gehouden en mij laten voeren naar de ambassade.
Daar aangekomen voelde ik mij net als bij de slager, afgezien van de metaaldetector dan. Ik kreeg een nummertje kreeg uit zo'n rood bakje en werd naar de wachtkamer gestuurd waar een 15-tal mensen al zaten te wachten op een visumaanvraag.
Na het invullen van de nodige gegeven, en het toevoegen van de twee pasfoto's die mijn ma mij gelukkig nog had gezegd mee te nemen was het aan mijn beurt.
Een uur na aankomst stond ik alweer buiten. Ik zie er gelukkig nog altijd een brave en eerlijke jongen uit, dus het was vlug in orde.

Daarna nog even richting Wetstraat 51 en 89 om enkele mensen van in het weekend gedag te zeggen. Heb er wel een paar keer de weg voor gevraagd, maar het is me verder op eigen houtje gelukt. De trein in Shuman op en terug richting Veldegem-city.

Mijn volgende bezoekje aan Brussel staat al ingepland voor 24 februari, dan moet ik mijn visum terug gaan ophalen zonder spoedprocedure. Misschien dat ik de 24e toch maar direct een taxi neem :)

zaterdag 7 februari 2009

The day after

Voila, het afscheidsfeestje hebben we ook alweer gehad. Om 5 uur in mijn bed geraak en nu alweer terug fris en monter en, wat mezelf betreft, zonder kater alweer aan de slag.
Hopelijk hebben jullie je ook allemaal goed geamuseerd.

Er waren twee vaak terugkomende vragen, dus ik zal ze hier nog even voor iedereen zetten:

Wanneer vertrek je nu eigenlijk?
Ik weet wel dat jullie allemaal van mij verlost willen zijn, maar jullie zullen nog drie weken op jullie tanden moeten bijten. Mijn vliegtuig stijgt maandag 2 maart op. Tenzij we natuurlijk dan net zo'n sneeuwtoestanden en dergelijke zoals in Engeland krijgen bij het vertrek. In Mumbai zal dat wel geen zo'n probleem vormen.
En voor diegene die mij zouden missen kan je natuurlijk deze blog volgen of hoopvol de dagen afkruisen op je kalender tot vrijdag 29 mei.

Hoe kom je er eigenlijk bij om naar daar te gaan? En dergelijke varianten er op.
Ewel é. Ik zit al een jaar geleden met het idee om op buitenlandse stage te gaan. Maar had toen ergens op gevangen dat dit niet mogelijk was voor schakelstudenten, zoals mezelf, dus ik had het plan dan even laten varen.
Tot we in september plots bericht kregen van Elfje Godderis dat iedereen die geïnteresseerd was naar een infomoment kon gaan begin oktober. Ik heb mij daar dan voor ingeschreven.
Jammergenoeg waren de stageplaatsen die dan voor handen waren in het buitenland voornamelijk voor strategisch management. Dus er zat niet echt iets tussen voor mij.
Ook in een volgende reeks geen stageplaatsen beschikbaar. Tot, ik denk 31 oktober (omdat het dan halloween was en een activiteit in 't Kalf kan ik me die datum nog goed herinneren), ik een mail kreeg met een mogelijkheid voor stage waar onder andere sprake was van notionele intrestaftrek, investeringen, ... Prima dacht ik direct: iets voor mij. Deze stage bleek in Mumbai te zijn toen ik verder klikte bij FIT, Flanders Investment and Trade. Niet bij de deur, maar het draait hem uiteindelijk om de ervaring die je kan opdoen in het buitenland en een andere cultuur maakt het nog des te interessanter. Na enkele mails en twee weken later lag de stage vast en vroegen er al mensen of ik iets ging doen, wat uiteindelijk resulteerde in de activiteit van gisteren :)

Voila, dit bericht staat ondertussen ook al goed vol. Maar als er nog vragen zijn, laat gerust komen.